IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Laatste onderwerpen
» Het Lalalalalala Onzin topic
zo apr 28, 2013 1:34 am van Sayuri

» Not all born madmen are crazy {Open}
di apr 02, 2013 10:17 pm van Yugi

» Damn you! [& Jack]
di maa 26, 2013 10:59 am van Sayuri

» Signature Rate.
za feb 23, 2013 9:09 pm van Jack

» Yozora Iwashiro
vr feb 22, 2013 6:37 am van Yozora

» Darkness wil never win! ~Rukea~
vr feb 22, 2013 5:28 am van Jack

» Het Ik-Zoek-Een-Partner-Topic
zo feb 17, 2013 5:58 am van Tsubaki

» Avatar Rate
zo feb 17, 2013 2:33 am van Rukea

» Rukea Hazina Latania
zo feb 17, 2013 2:12 am van Kaito

Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Belangrijke Topics
RULES & INFORMATION
Rules
Shibusen Academy Informatie
Vacatures

KARAKTER KAARTEN
Informatie Karakter Kaarten
FaceClaim

RPG INFORMATION
Rpg Regels
How to RPG - Cursus

TIPS & TRICKS
Achtervoegsels
Wie is er online?
Er zijn in totaal 1 gebruiker online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 1 gast

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 23. Dit aantal is bereikt op zo dec 31, 2017 7:18 pm.


--


Mocht je Linkpartners met onze site willen worden, stuur dan een PB naar Stein-Sensei.
Dan zetten wij je in de lijst en mag je onze linkpartner banner op je eigen forum plaatsen!

Deel | 
 

 Damn you! [& Jack]

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Sayuri

avatar

Aantal berichten : 112

Shibusen Passport
Leeftijd: 17
Geliefde: Love? There is no love without a touch of Madness
Partner: Well Let's bring some chaos Yugi

BerichtOnderwerp: Damn you! [& Jack]   wo maa 20, 2013 10:41 am

Stilletjes liep een jonge tiener door de donkere steegjes van de stad. Ze gebruikte zoveel schaduw als mogelijk zodat ze simpelweg niet opviel. Ze was vrolijker dan dat ze ooit was geweest. Het was nu een paar dagen geleden dat ze yugi had ontmoet en haar leven op zijn kop gezet had. Ze grinnikte even bij de herineringen en schudde haar hoofd. Nooit had ze geweten dat het zo goed was om een vriend te hebben waar je op kon rekenen. Ze was er ook echt wel blij mee, maar dat sprak voor zich.

Plots vervaagde haar beeld eveen voor haar ogen en ze wist welke tijd het was. Lopen ging echt niet meer normaal, ze slingerde van de ene kant naar de andere. Het gebeurde weer, hetgeen wat ze zo haatte. hetgeen wat haar vader had neergehaald. Waarom was ze nu alleen, waarom was er niemand om haar te helpen? Ze wist dat ze het niet tot haar huis volhield, dat was onmogelijk. Ze moest ertegen blijven vechten, maar ze was niet sterk genoeg. Angst trok door haar geest terwijl ze tegen de muur leunde met haar rug. ''Niet nu, komop.'' Siste ze en duwde haar hand tegen tegen haar hoofd. Haar rechteroog verdween achter haar hand en ze zette haar nagels in haar hoofd. Ze wilde dit niet, niet nu. ''Please...'' Fluisterde ze en en schudde haar hoofd weer. Dit was haar 'ziekte' datgeen waar ze nooit omheen kon. Het zou haar voor de rest van haar leven achtervolgen. Voetstappen deden haar opkijken en ze staarde naar degene die zich bij haar had gevoegd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jack

avatar

Aantal berichten : 47

Shibusen Passport
Leeftijd: 17 jears
Geliefde: Hwo can life withe fire?
Partner: Rukea we are a team a never let you down!

BerichtOnderwerp: Re: Damn you! [& Jack]   di maa 26, 2013 5:25 am

Een zachte bries ging door zijn haren. Weer half verdwalend door de steegjes. Hier had hij Rukea leren kennen en nu, nu was ze zijn Weapon. Hij voelde hoe er een glimlach over zijn gezicht gleed. Het was vreemd geweest, het was anders geweest. Maar het was wel zo geweest. Rukea het meisje die uit de lucht was komen vallen en zo opeens alles veranderde. Wat ze hadden meegemaakt dat was hun kleine geheimpje. Maar het had zijn vruchten wel afgegeven. Ja nu waren ze partners en dat was geweldig. Hij had al een paar boze gezichten zijn richting uit zien komen. Ja sommige mensen waren jaloers op hem nu. Het hoefde niet het was Rukea haar keuze en als zij een andere partner wou. Ja hij zou haar dan missen. Maar hellaas hij zou haar dan wel laten gaan. Hij wilde haar niet omdat ze zo’n vorm had. Omdat ze speciaal was. Neen hij wilde haar niet alleen als partner maar ook als een beste vriendin. Waarvoor hij alles zou doen, waarmee hij alles kon delen. Jack sloeg weer een paar steegjes in. Voor de zoveelste keer was hij verloren gelopen. Hij was gewoon hopeloos hier. Tja hij was hier niet opgegroeid en dan kon je wel zo iets verwachten. Toch bleef hij het gevoel hebben, dat hij ook ergens niet verdwaalt was. Hij wist niet hoe hij het deed. Maar op één of ander manier kwam hij toch altijd weer bij zijn thuis aan. Of ja meer zijn appartement waar hij leefde. Misschien had hij gewoon geluk. Of hij wist de weg toch zonder dat hij het zelf besefte. Dat had hij wel vaker en het zou nog meer voorkomen. Tot nu toe had hij zich altijd afgevraagd of er nog iemand was zoals hem. Nou ja vroeger had hij zo iemand gekend iemand die zijn beste vriend was geweest. Maar hij was zo verandert en ook zijn vriend die hij had willen helpen. Ze waren uit elkaar gegroeid en de kans dat ze elkaar nog eens zagen was klein. Yugi moto! Dat was zijn beste vriend geweest. Maar waarschijnlijk was Yugi al helemaal verslonden door de duisternis. Waarom dacht hij hier nu aan? Hij schudde zijn hoofd. Tja het was al zo lang geleden…
Maar het waren goede tijden en hij miste ze wel. Hij zuchte en sloeg weer een paar steegjes links en rechts in. Hij had totaal geen idee waar hij naartoe ging. Gewoon ronddolen zoals in de vroegere tijd. Een tijd waarin hij zich nog om iedereen bekommerd had. Maar hij was anders. Ja hij was vriendelijk. Maar alleen als hij je een kans gaf. Anders was je afgeschreven en zou hij je geen blik waardig hunnen. Ook zou hij misschien zelfs zweren ze te vermoorden. Dat was wie hij vroeger was. Bloeddorst had hij gekregen en allemaal de schuld van zijn ouders. Maar toch zolang hij niet zo over je dacht was je veilig en zou hij je beschermen. Weer sloeg hij een paar steegjes in. Opeens versteende hij. Een zacht maar duidelijk geluid kwam in zijn oren. Hij keek langs het hoekje van het steegje. Hij was een Blackfire en volgens sommigen hadden die geheime krachten. Hij wist niet of dat waar was. Maar hij kende wel veel geheimpjes waardoor je zou denken dat hij geheime krachten had. Als een schaduw keek hij naar een jong meisje. Waarschijnlijk even oud als hij. Maar er was iets mis met haar. Hij kon er niets aan doen. Maar er voelde iets niet goed aan. Toch langzaam liep hij op haar af. Op een beleefde afstand ging hij van haar staan. Hij zag haar staren. Wat scheelde er met haar? Hij lachte vriendelijk. Maar in zijn hoofd bleef hij op zijn hoede. ”Gaat alles wel goed met je?” Vroeg hij ook op een vriendelijke en beleefde toon. Er zat iets van bezorgdheid in. Dat was hij ook. Maar hij vertrouwde het ook niet helemaal. Maar hij wist dat wat het ook was, wie ze ook was. Hij zou het wel halen. Hij had ergere dingen mee gemaakt. Hij lachte nog eens naar haar en keek haar recht aan. Zijn ogen glansden. Wachtend op een antwoord.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sayuri

avatar

Aantal berichten : 112

Shibusen Passport
Leeftijd: 17
Geliefde: Love? There is no love without a touch of Madness
Partner: Well Let's bring some chaos Yugi

BerichtOnderwerp: Re: Damn you! [& Jack]   di maa 26, 2013 10:59 am

Pijn leed ze niet, het deed nooit echt pijn. Ze leed er echter wel onder, alles in haar hoofd werd vaag. Ze begreep wel dat haar vader eronder was bezweken maar zij zou dat nooit doen. Ze weigerde toe te geven aan de waanzin die in haar bloed zat. Ze moest er tegen vechten, maar ze kon het nooit volledig winnen. Zij zou er ook nooit vanaf komen, het bleef als een vloek over haar heen hangen, toeslaand op de verkeerde momenten. Vooral nu kon ze het niet gebruiken, alleen in een donkere steeg. Waarom gebeurde dit niet thuis, waar ze Kid had of Shinigami zelf? Zij zouden haar zo kunnen helpen, hoe pijnlijk dat voor haar dan toch werd. Maar nu was ze moederziel alleen op een plek die haar verafschuwde.
Ze zakte nog verder af tegen de muur en kon wel gillen, het begon haar half te overheersen. Toch kon ze nog helder nadenken, niet erg veel maar het was genoeg om te beseffen dat ze niet meer alleen was. Hoewel ze zich liever niet zo blootgaf aan vreemden had ze dit weer niet kunnen vermijden. Ze kon niet om de jongen heen die nu ook in de steeg stond. Langzaam probeerde ze weer omhoog te komen, maar haar hand schoot toch weer naar haar hoofd. Haar ogen hadden een donkere gloed gekregen en haar gezicht stond bijna agressief. ”Gaat alles wel goed met je?” Hoorde ze hem zeggen maar hoorde toon waarop hij sprak niet goed. Het klonk in haar oren als sarcasme en het neerbuigende van anderen. Hij is gevaarlijk... Klonk een vaag bekende stem in haar hoofd en ze schudde het van zich af. ''Ga.. Ga weg!'' Siste ze en zette haar vuist tegen de muur om zichzelf omhoog te duwen. Waarom moest een wildvreemde hier nu weer zijn, waarom was het niet Kid die haar naar huis kon slepen. Waarom was het niet Shinigami om haar hieruit te slaan, waarom niet Yugi? Ze wist niet precies waarom ze hem nu ook in het rijtje had gezet, maar ze vertrouwde hem toch wel. Bovendien moest hij de waarheid vroeg of laat toch wel weten. Ze keek weer naar de jongen en rechtte langzaam haar rug voor haar hand weer omhoog schoot en haar hoofd greep. ''Ben je doof?'' Snauwde ze terwijl ze haar rug weer tegen de muur liet zakken, niet bereid om het nu al op te egeven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Damn you! [& Jack]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Damn you! [& Jack]
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Shibusen Academy :: Death City :: Steegjes-
Ga naar: